2. En toen…

English Version

En toen… 

Het wonder is geschied! We hebben een stuk land aangeboden gekregen van Chief Afulang van Siniensi; de sub-chief van de Siniensi Community Naasa, Aba Dombiik Ajunab; en de eigenaar van het land, Baba Amoak.  Het is gigantisch. Voor nu hebben we 6 plots laten vastleggen bij Town en Country Planning. Maar we kunnen het uitbreiden zoveel als we willen.  


De hele Naasa community is erg enthousiast: iedereen helpt of biedt zijn hulp aan. Maar voor we op 4 februari 2021 konden beginnen met het bouwen van de securityroom, moesten we eerst de toestemming van de voorouders vragen. Dat ging in 2 gedeelten: na het graven van de fundering voor de securityroom hebben we apatashi (zelfgestookte sterke drank) gekocht. Dit wordt in de fundering gesprenkeld en de rest wordt opgedronken. Daarna zijn we naar het huis van Baba gegaan, samen met de sub-chief en old man, een man die ook voor ons werkt. Zijn echte naam is mij onbekend, maar we noemen hem altijd ‘old man’.  Voor de voorouders brachten we 2 hakken (een soort ondersteboven schepje aan een steel, waarmee de grond wordt bewerkt door erin te hakken), tabak, apatishi (zelfgestookte borrel) en 3 kippen mee. De apatashi moesten we allemaal drinken….brrrr…. Het werkelijke offeren werd door de drie mannen de volgende dag vroeg in de ochtend gedaan. En zo ging op 4 februari de bouw van de security room van start.  


Nu, op 25 mei 2021 staan er 2 klaslokalen. De elektriciens hebben 2 palen neergezet en ons stroom gegeven. Nu werken ze aan de elektriciteit aan de binnenkant. De metselaars zijn bezig de muren af te smeren. De meneer van het dak heeft de spanten af, maar ze liggen er nog niet op. Dat is namelijk een van de uitdagingen waar we tegenaan lopen. (En ik knots er wat harder tegenop dan mijn Ghanese medewerkers…..) Mensen beloven te komen en komen gewoon niet opdagen. Het heeft 3 weken geduurd voor de mensen van de elektriciteit kwamen. We wachten nu al ruim een week op het dak…. En ik me maar druk maken over het regenseizoen dat van start gaat.  


Een tweede uitdaging is het geld. Het geld dat we gesponsord hebben gekregen toen ik vertrok is reeds lang geleden gebruikt. Mijn eigen spaargeld is aardig geslonken en er moet nog heel veel gebeuren. Gelukkig is er voor het dak al betaald en de metselaars die aan het stuken zijn hebben het geld ook binnen. (Zij kwamen overigens wel op het beloofde tijdstip.) Voor de rest ga ik een actie opzetten op Facebook. Mensen kunnen bijvoorbeeld een toiletpot kopen, of een douchekop, of ramen of….. Ik ga nu duimen dat dit gaat lukken!  


Maar bovenal ben ik zeer gelukkig met de hulp en ondersteuning die we krijgen van de Naasa community! En uiteraard ben ik super blij met de ondersteuning van Kojo, chief en Richard. Zij leren me een heleboel over de Ghanese cultuur: wat kan/mag ik wel zeggen en wat niet…. Ook dit is voor mij een hele uitdaging, maar we gaan er komen!!!! Daarnaast zijn zij 6 dagen van de week (en soms zelf 7 dagen) aanwezig op de site!!!! Super!!!  


Doneer nu!
door Stichting Lumen Mundi 28 februari 2026
We hebben een nieuw kind op school: Swabiratu. Ze glimlacht de hele tijd. Ze is 5 jaar oud en sluit zich aan bij de groep van Meriga. Swabiratu kan praten, noch lopen. Meriga masseert haar elke dag. We hopen dat ze in de toekomst rechtop kan lopen en zitten. Meriga heeft vier kinderen in haar groep. We kunnen nu zeggen dat het vol is. In Godfreds groep hebben we 8 kinderen, in Mary's groep 5, en last but not least: Arafat als eerste leerling in de Community Based Workshop. De manier van werken is veranderd. We werken niet meer met de groep als geheel, uitzonderingen daargelaten. Het betekent dat elk kind de aandacht krijgt die hij of zij nodig heeft. Dit is moeilijk voor de leerkrachten, omdat ze altijd moeten observeren en bijhouden wat iedereen doet. Maar het resultaat is er: Saviour en Ezekiel lezen steeds beter. (Ter informatie: vorig schooljaar heeft Ghana Education Service een onderzoek gedaan naar het leesniveau in Sandema, eind basisschool. Het resultaat: kinderen die konden lezen, was minder dan 10%!) 's Ochtends, na de opening en het ontbijt, beginnen we met het leren: rekenen, fonetisch lezen, Engelse taal, geschiedenis, aardrijkskunde. Na de lunch doen we handvaardigheid, verhalen vertellen, fijne motoriek oefeningen, lichamelijke opvoeding of spelletjes. Allemaal in kleine groepen die ongeveer hetzelfde niveau hebben. Op vrijdagmiddag maken we (allemaal) de klas schoon en/of dansen we en maken muziek. Muziek en dans is altijd een feestje!
door Stichting Lumen Mundi 28 februari 2026
16 Januari arriveerde Anja in Sandema. De volgende maandag kwam ze voor het eerst naar school. Ze was een beetje nerveus, omdat ze geen leerkracht is en ook niet gewend is om te werken met kinderen met een beperking. Maar ze heeft fantastisch werk geleverd! Om eerlijk te zijn deed ze alles waar wij geen tijd voor hebben. Ze las met de kinderen, maakte veel kunstwerken (maakte een ketting van rietjes (die de kinderen nog steeds dragen), maakte pompons met iedereen, maakte olifantengezichten om wat spraaklessen te geven..... en nog veel meer! Ze gaf ook alle kinderen nieuwe kleding; Ze bracht nieuwe boeken, nieuwe materialen en, last but not least: een koel-vries combinatie! We zijn daar erg blij en dankbaar voor. Wat de kinderen het leukst vonden, was de ballonman. Anja bracht ballonnen mee die je aan elkaar kunt knopen. Dat is heel bijzonder. Ze maakte er een man van. De man hing aan het plafond en de kinderen zaten eromheen, in een grote cirkel. Ze hadden allemaal een stuk karton. Godfred speelde op de trommel: luid betekende snel zwaaien en zacht trommelen betekende langzaam zwaaien. Toen de kinderen hard wapperden, danste de ballonman wild, en als de kinderen langzaam wapperden, danste de ballonnopper langzaam. Het was hard werken en heel leuk! Anja, heel erg bedankt voor alles wat je hebt gedaan. (Ik weet dat ik niet alles heb genoemd). En wij allemaal, personeel en kinderen, willen graag dat je nog eens komt!
door Stichting Lumen Mundi 28 februari 2026
Father Isaac nodigde ons uit om ons kerstspel op te voeren in Chuchuliga, in zijn kerk. Natuurlijk gingen we daarheen. Het is een enorm avontuur voor onze kinderen. Het was tijdens de vakantie, dus dat maakte het ook een avontuur voor de staf. Op zaterdag gingen Kojo, Asiawon en Margreet naar Chuchuliga om te zien hoe we alles zouden organiseren en om de kleding en rekwisieten mee te nemen. Dat duurde lang, want er was een vergadering gaande met het voetbalteam. Op zondag ging Margreet vroeg in de ochtend Asiuk en Saviour ophalen in Siniensi. Daarna alle andere kinderen. Sommige ouders waren het vergeten, dus moesten we vaak wachten. Maar uiteindelijk waren we net op tijd in de kerk voor de mis. Na de mis kleedden we ons om en het publiek ging naar buiten. Oh... Optreden in een andere plaats is moeilijk! David, onze engel Gabriël, had geen idee waar hij heen moest. En zelfs het personeel was vergeten dat je niet hard kunt praten als je alleen achter een mat staat! Maar het was geweldig! Het publiek was erg enthousiast. Ze lieten het horen door luid te klappen, maar ook door te doneren! Wauw! Als afsluiting gingen we naar Sandema voor een maaltijd in het gemeenschapscentrum. Het was een geweldige, nieuwe ervaring!
door Stichting Lumen Mundi 15 november 2025
Op kraamvisite
door Stichting Lumen Mundi 4 november 2025
Pinda's oogsten
door Stichting Lumen Mundi 4 november 2025
Verjaardag Richard!
door Stichting Lumen Mundi 4 november 2025
Hoeveel mensen passen er in de bus?
3 november 2025
Let's talk about being sick
door Stichting Lumen Mundi 3 november 2025
Awa day (onze dag)
door Stichting Lumen Mundi 3 november 2025
Regenseizoen pech