6. Overdracht ziekenhuisbedden.

English Version

Overdracht ziekenhuisbedden.

Richard heeft samen met Daniël van de Naasa community alle bedden gecontroleerd en in elkaar gezet. Dat laatste bleek iet zo'n goed idee, want van de Presbyteriaanse kerk (waar de kliniek toe behoord) kwamen ze niet met een truck, maar met een pick-up. Moest alles dus weer uit elkaar gehaald worden en in de kliniek weer in elkaar gezet worden. Werk hebben is geen kunst: Werk houden!


Alles werkte perfect. Er is een bed met een klein defect, maar dat lossen we later op. Dat bed houden we voorlopig in ons eigen beheer, om uit te vinden hoe alles werkt en later geven we het dan waarschijnlijk aan de Naasa community die zelf een hééééééél klein kliniekje willen openen. Het is een kamer groot.
Toen Chief de bedden voor de eerste keer zag kwam hij er niet over uitgepraat: zo mooi, zo nieuw! Hij heeft zelfs tegen de mensen van de Siniensi kliniek gezegd dat ze gloedje nieuw waren! En hij had ook bedacht dat er nu wel patiënten zouden komen die niets mankeren, maar alleen in zo'n bed willen liggen! Hij was echt overdonderd! Mooi om dat mee te maken!


Toen het laatste vervoerd was zijn Kojo, Richard en ik erachteraan gereden. Chief zat er al een lange tijd te wachten.
De oude bedden stonden buiten (zie foto). Als je die ziet begrijp je de reactie van Chief beter. Ik zou bijna zeggen: wat een armoe!


In Siniensi was de directeur van Presby Health Service (Bolgatanga) aanwezig. Hij vroeg mij een lijst van de gedoneerde spullen. Die had ik niet, dus heb die daar ter plekke gemaakt. Maar ja, mijn kennis van laboratorium materialen is compleet afwezig. Een van de artikelen heeft nu de naam: glazen spulletjes...
Er zijn veel foto's genomen. Zeker van Chief die een bed uitprobeert! Richard heeft aan de verpleegkundigen laten zien hoe de bedden in elkaar gezet moesten worden. Elke afdeling heeft nu 3 bedden. Meer passen er ook niet in een kamer. Siniensi kliniek is klein, maar groeit nog steeds. In 2006 was het een afdak en één gebouwtje. Nu is er een laboratorium(etje), mannen-, vrouwen- en kinderzaal(kamer) en een aparte afdeling voor kraamverpleegkunde. Daar zijn geen bedden, alleen een verloskamer. Er werken een aantal kraamverpleegkundigen en een paar vroedvrouwen. Overigens hebben ze sinds vorig jaar toiletten. Deze zijn gedoneerd door Munck, de infrastructuur organisatie die in Doninga gesitueerd was.


Er wordt echt goed werk verricht in Siniensi. Chiefs wens is om een röntgenapparaat te krijgen en een operatiezaal. En uiteraard dan ook een dokter. Want die is er nu niet. Alles wordt gerund door verpleegkundigen.
Dus Marian, want jij hebt ervoor gezorgd dat ik die bedden uiteindelijk mee kón nemen: bedankt namens de mensen van Siniensi en Presby Health Service! 

Doneer nu!
door Stichting Lumen Mundi 28 februari 2026
We hebben een nieuw kind op school: Swabiratu. Ze glimlacht de hele tijd. Ze is 5 jaar oud en sluit zich aan bij de groep van Meriga. Swabiratu kan praten, noch lopen. Meriga masseert haar elke dag. We hopen dat ze in de toekomst rechtop kan lopen en zitten. Meriga heeft vier kinderen in haar groep. We kunnen nu zeggen dat het vol is. In Godfreds groep hebben we 8 kinderen, in Mary's groep 5, en last but not least: Arafat als eerste leerling in de Community Based Workshop. De manier van werken is veranderd. We werken niet meer met de groep als geheel, uitzonderingen daargelaten. Het betekent dat elk kind de aandacht krijgt die hij of zij nodig heeft. Dit is moeilijk voor de leerkrachten, omdat ze altijd moeten observeren en bijhouden wat iedereen doet. Maar het resultaat is er: Saviour en Ezekiel lezen steeds beter. (Ter informatie: vorig schooljaar heeft Ghana Education Service een onderzoek gedaan naar het leesniveau in Sandema, eind basisschool. Het resultaat: kinderen die konden lezen, was minder dan 10%!) 's Ochtends, na de opening en het ontbijt, beginnen we met het leren: rekenen, fonetisch lezen, Engelse taal, geschiedenis, aardrijkskunde. Na de lunch doen we handvaardigheid, verhalen vertellen, fijne motoriek oefeningen, lichamelijke opvoeding of spelletjes. Allemaal in kleine groepen die ongeveer hetzelfde niveau hebben. Op vrijdagmiddag maken we (allemaal) de klas schoon en/of dansen we en maken muziek. Muziek en dans is altijd een feestje!
door Stichting Lumen Mundi 28 februari 2026
16 Januari arriveerde Anja in Sandema. De volgende maandag kwam ze voor het eerst naar school. Ze was een beetje nerveus, omdat ze geen leerkracht is en ook niet gewend is om te werken met kinderen met een beperking. Maar ze heeft fantastisch werk geleverd! Om eerlijk te zijn deed ze alles waar wij geen tijd voor hebben. Ze las met de kinderen, maakte veel kunstwerken (maakte een ketting van rietjes (die de kinderen nog steeds dragen), maakte pompons met iedereen, maakte olifantengezichten om wat spraaklessen te geven..... en nog veel meer! Ze gaf ook alle kinderen nieuwe kleding; Ze bracht nieuwe boeken, nieuwe materialen en, last but not least: een koel-vries combinatie! We zijn daar erg blij en dankbaar voor. Wat de kinderen het leukst vonden, was de ballonman. Anja bracht ballonnen mee die je aan elkaar kunt knopen. Dat is heel bijzonder. Ze maakte er een man van. De man hing aan het plafond en de kinderen zaten eromheen, in een grote cirkel. Ze hadden allemaal een stuk karton. Godfred speelde op de trommel: luid betekende snel zwaaien en zacht trommelen betekende langzaam zwaaien. Toen de kinderen hard wapperden, danste de ballonman wild, en als de kinderen langzaam wapperden, danste de ballonnopper langzaam. Het was hard werken en heel leuk! Anja, heel erg bedankt voor alles wat je hebt gedaan. (Ik weet dat ik niet alles heb genoemd). En wij allemaal, personeel en kinderen, willen graag dat je nog eens komt!
door Stichting Lumen Mundi 28 februari 2026
Father Isaac nodigde ons uit om ons kerstspel op te voeren in Chuchuliga, in zijn kerk. Natuurlijk gingen we daarheen. Het is een enorm avontuur voor onze kinderen. Het was tijdens de vakantie, dus dat maakte het ook een avontuur voor de staf. Op zaterdag gingen Kojo, Asiawon en Margreet naar Chuchuliga om te zien hoe we alles zouden organiseren en om de kleding en rekwisieten mee te nemen. Dat duurde lang, want er was een vergadering gaande met het voetbalteam. Op zondag ging Margreet vroeg in de ochtend Asiuk en Saviour ophalen in Siniensi. Daarna alle andere kinderen. Sommige ouders waren het vergeten, dus moesten we vaak wachten. Maar uiteindelijk waren we net op tijd in de kerk voor de mis. Na de mis kleedden we ons om en het publiek ging naar buiten. Oh... Optreden in een andere plaats is moeilijk! David, onze engel Gabriël, had geen idee waar hij heen moest. En zelfs het personeel was vergeten dat je niet hard kunt praten als je alleen achter een mat staat! Maar het was geweldig! Het publiek was erg enthousiast. Ze lieten het horen door luid te klappen, maar ook door te doneren! Wauw! Als afsluiting gingen we naar Sandema voor een maaltijd in het gemeenschapscentrum. Het was een geweldige, nieuwe ervaring!
door Stichting Lumen Mundi 15 november 2025
Op kraamvisite
door Stichting Lumen Mundi 4 november 2025
Pinda's oogsten
door Stichting Lumen Mundi 4 november 2025
Verjaardag Richard!
door Stichting Lumen Mundi 4 november 2025
Hoeveel mensen passen er in de bus?
3 november 2025
Let's talk about being sick
door Stichting Lumen Mundi 3 november 2025
Awa day (onze dag)
door Stichting Lumen Mundi 3 november 2025
Regenseizoen pech