43. Ouderochtend. (Ouderavonden zijn niet gebruikelijk in Ghana.)

Ouderochtend. (Ouderavonden zijn niet gebruikelijk in Ghana.)

Wat een feest! Bijna alle ouders zijn gekomen én de ouders die niet konden komen hebben gevraagd om ze te laten weten wat er besproken is. Daarbij hadden deze ouders een héél goede reden om niet te komen. Je kunt je dit in Nederland eigenlijk niet voorstellen, tenminste dat is mijn ervaring.

We krijgen een schooluniform. Wat ik me eigenlijk tijdens de vergadering pas realiseerde, de kleuren zijn die van Oss: geel en blauw. Voor blauw, voor de lange broek of rok, is gekozen speciaal voor Gilbert en Ezekiel. Beide jongens verslijten nogal wat broeken, omdat ze kruipen. De blauwe broek kan dan ook vervangen worden door een spijkerbroek. Geel is gekozen omdat dat een mooie heldere kleur is.

De ouders waren erg enthousiast. Ik ga nu uitzoeken wat het logo geborduurd gaat kosten. Dan is het helemaal af!

Verder gaan de ouders bijdragen in de benzinekosten. Elke dag betalen ze 1 cedi voor het vervoer. Dat helpt ons weer een beetje vooruit. Een van de ouders stelde voor om meer te betalen, maar dat was voor sommigen gewoon te veel. Nu kunnen we extra geld verwachten recht vanuit het hart van de ouders. Mensen die zich dat kunnen veroorloven.

Wij gaan zorgen voor de verlenging van de verzekering. De ouders moeten dat wel zelf betalen. Dat betekent dat wij de ouders laten weten dat de verzekering is verlopen en dat ze het geld over kunnen maken, of mee kunnen geven aan hun kind.

We gaan de ouders 1x per jaar uitnodigen om een langer gesprek te hebben, alleen over hun kind. Daarmee houden we de ouders op de hoogte van wat we doen, plus kunnen we bespreken wat de ouders van ons verwachten en wat wij verwachten van de ouders.

Er is nog veel meer besproken, maar dat wordt te veel om dat hier allemaal op te schrijven. Het was een heel fijne bespreking, waaraan iedereen heel betrokken deelnam. We hebben sinds vrijdag ook een nieuwe leerling Asiuk. Zijn moeder was er ook: met een baby van 5 dagen!

Tot slot van de vergadering hebben alle ouders geklapt voor de kinderen. We zaten namelijk in de klas en de kinderen hebben gewoon doorgewerkt! Geweldig! Helaas zijn we wel vergeten een groepsfoto te maken……. Vandaar een paar foto’s van de kinderen.

Volgende keer komt het vervolg van blog 42. Omdat Mary ziek was is het huisbezoek er niet van gekomen.

< Ouder bericht

Nieuwer bericht >

83 En verder op school

door Stichting Lumen Mundi • 28 februari 2026

We hebben een nieuw kind op school: Swabiratu. Ze glimlacht de hele tijd. Ze is 5 jaar oud en sluit zich aan bij de groep van Meriga. Swabiratu kan praten, noch lopen. Meriga masseert haar elke dag. We hopen dat ze in de toekomst rechtop kan lopen en zitten. Meriga heeft vier kinderen in haar groep. We kunnen nu zeggen dat het vol is. In Godfreds groep hebben we 8 kinderen, in Mary's groep 5, en last but not least: Arafat als eerste leerling in de Community Based Workshop. De manier van werken is veranderd. We werken niet meer met de groep als geheel, uitzonderingen daargelaten. Het betekent dat elk kind de aandacht krijgt die hij of zij nodig heeft. Dit is moeilijk voor de leerkrachten, omdat ze altijd moeten observeren en bijhouden wat iedereen doet. Maar het resultaat is er: Saviour en Ezekiel lezen steeds beter. (Ter informatie: vorig schooljaar heeft Ghana Education Service een onderzoek gedaan naar het leesniveau in Sandema, eind basisschool. Het resultaat: kinderen die konden lezen, was minder dan 10%!) 's Ochtends, na de opening en het ontbijt, beginnen we met het leren: rekenen, fonetisch lezen, Engelse taal, geschiedenis, aardrijkskunde. Na de lunch doen we handvaardigheid, verhalen vertellen, fijne motoriek oefeningen, lichamelijke opvoeding of spelletjes. Allemaal in kleine groepen die ongeveer hetzelfde niveau hebben. Op vrijdagmiddag maken we (allemaal) de klas schoon en/of dansen we en maken muziek. Muziek en dans is altijd een feestje!

81 Anja (van Anja voor Ghana) was op bezoek

door Stichting Lumen Mundi • 28 februari 2026

16 Januari arriveerde Anja in Sandema. De volgende maandag kwam ze voor het eerst naar school. Ze was een beetje nerveus, omdat ze geen leerkracht is en ook niet gewend is om te werken met kinderen met een beperking. Maar ze heeft fantastisch werk geleverd! Om eerlijk te zijn deed ze alles waar wij geen tijd voor hebben. Ze las met de kinderen, maakte veel kunstwerken (maakte een ketting van rietjes (die de kinderen nog steeds dragen), maakte pompons met iedereen, maakte olifantengezichten om wat spraaklessen te geven..... en nog veel meer! Ze gaf ook alle kinderen nieuwe kleding; Ze bracht nieuwe boeken, nieuwe materialen en, last but not least: een koel-vries combinatie! We zijn daar erg blij en dankbaar voor. Wat de kinderen het leukst vonden, was de ballonman. Anja bracht ballonnen mee die je aan elkaar kunt knopen. Dat is heel bijzonder. Ze maakte er een man van. De man hing aan het plafond en de kinderen zaten eromheen, in een grote cirkel. Ze hadden allemaal een stuk karton. Godfred speelde op de trommel: luid betekende snel zwaaien en zacht trommelen betekende langzaam zwaaien. Toen de kinderen hard wapperden, danste de ballonman wild, en als de kinderen langzaam wapperden, danste de ballonnopper langzaam. Het was hard werken en heel leuk! Anja, heel erg bedankt voor alles wat je hebt gedaan. (Ik weet dat ik niet alles heb genoemd). En wij allemaal, personeel en kinderen, willen graag dat je nog eens komt!

80 Kerstmis in Chuchuliga

door Stichting Lumen Mundi • 28 februari 2026

Father Isaac nodigde ons uit om ons kerstspel op te voeren in Chuchuliga, in zijn kerk. Natuurlijk gingen we daarheen. Het is een enorm avontuur voor onze kinderen. Het was tijdens de vakantie, dus dat maakte het ook een avontuur voor de staf. Op zaterdag gingen Kojo, Asiawon en Margreet naar Chuchuliga om te zien hoe we alles zouden organiseren en om de kleding en rekwisieten mee te nemen. Dat duurde lang, want er was een vergadering gaande met het voetbalteam. Op zondag ging Margreet vroeg in de ochtend Asiuk en Saviour ophalen in Siniensi. Daarna alle andere kinderen. Sommige ouders waren het vergeten, dus moesten we vaak wachten. Maar uiteindelijk waren we net op tijd in de kerk voor de mis. Na de mis kleedden we ons om en het publiek ging naar buiten. Oh... Optreden in een andere plaats is moeilijk! David, onze engel Gabriël, had geen idee waar hij heen moest. En zelfs het personeel was vergeten dat je niet hard kunt praten als je alleen achter een mat staat! Maar het was geweldig! Het publiek was erg enthousiast. Ze lieten het horen door luid te klappen, maar ook door te doneren! Wauw! Als afsluiting gingen we naar Sandema voor een maaltijd in het gemeenschapscentrum. Het was een geweldige, nieuwe ervaring!