39. Dagelijks ritme van de school

Dagelijks ritme van de school.

Onze dag op school begint meestal om 9 uur. Dat varieert soms, want de Motorking kan niet altijd op tijd vertrekken. We proberen om half 9 te vertrekken.

Als we op school aankomen, gaan we eerst in de kring zitten. Aan hun eigen tafel. Daarna zingen we een aantal liedjes onder leiding van Daniël en Mary: Goedemorgen; Een week heeft 7 dagen; Vroeg in de ochtend, en gebed is de sleutel. Na het zingen wast iedereen zijn handen en dan eten we het ontbijt dat de kinderen meenamen. Ondertussen geef ik Loïs water. (Rosemund wil dat niet.)

Na het ontbijt gaat iedereen, bijna automatisch, naar zijn of haar werkplek. Een groep begint met een puzzel en de andere groep krijgt rekenen bijvoorbeeld van Daniël. Dat wisselt later. Soms geef ik ook les, soms help ik een kind, soms ga ik met iemand een kunstwerk maken. Dat hangt allemaal af van wat er nodig is. Mary start haar fysiotherapiesessies met de kinderen die aan de beurt zijn.

Ondertussen heeft Martha schoongemaakt en begint ze te koken. Godfred doet wat nodig is: van pinda's schillen, tot Motorking repareren, tot .... Kojo en Richard wat op dat moment prioriteit heeft. Van landbouw tot dakbedekking, van loodgieterswerk tot timmerwerk.

Om half 12 begin ik Loïs te voeden. Dat duurt lang. Ik begin een half uur eerder dan de anderen en dan zijn we meestal op hetzelfde moment klaar. Na het eten poetsen de kinderen hun tanden en gaan ze naar buiten. Godfred en Kojo gaan naar buiten om te surveilleren. De rest eet snel en gaat ook naar buiten. Pauze is er niet echt voor de volwassenen.

Na het buitenspelen zijn er nog lessen. Maria verschoond de kinderen die het voor de laatste keer nodig hebben. Om half 3 maken we ons klaar om te vertrekken, zodat we om 3 uur weer op het busstation in Sandema zijn, waar ouders de kinderen komen ophalen.

Meer bekijken

< Ouder bericht

Nieuwer bericht >

83 En verder op school

door Stichting Lumen Mundi • 28 februari 2026

We hebben een nieuw kind op school: Swabiratu. Ze glimlacht de hele tijd. Ze is 5 jaar oud en sluit zich aan bij de groep van Meriga. Swabiratu kan praten, noch lopen. Meriga masseert haar elke dag. We hopen dat ze in de toekomst rechtop kan lopen en zitten. Meriga heeft vier kinderen in haar groep. We kunnen nu zeggen dat het vol is. In Godfreds groep hebben we 8 kinderen, in Mary's groep 5, en last but not least: Arafat als eerste leerling in de Community Based Workshop. De manier van werken is veranderd. We werken niet meer met de groep als geheel, uitzonderingen daargelaten. Het betekent dat elk kind de aandacht krijgt die hij of zij nodig heeft. Dit is moeilijk voor de leerkrachten, omdat ze altijd moeten observeren en bijhouden wat iedereen doet. Maar het resultaat is er: Saviour en Ezekiel lezen steeds beter. (Ter informatie: vorig schooljaar heeft Ghana Education Service een onderzoek gedaan naar het leesniveau in Sandema, eind basisschool. Het resultaat: kinderen die konden lezen, was minder dan 10%!) 's Ochtends, na de opening en het ontbijt, beginnen we met het leren: rekenen, fonetisch lezen, Engelse taal, geschiedenis, aardrijkskunde. Na de lunch doen we handvaardigheid, verhalen vertellen, fijne motoriek oefeningen, lichamelijke opvoeding of spelletjes. Allemaal in kleine groepen die ongeveer hetzelfde niveau hebben. Op vrijdagmiddag maken we (allemaal) de klas schoon en/of dansen we en maken muziek. Muziek en dans is altijd een feestje!

81 Anja (van Anja voor Ghana) was op bezoek

door Stichting Lumen Mundi • 28 februari 2026

16 Januari arriveerde Anja in Sandema. De volgende maandag kwam ze voor het eerst naar school. Ze was een beetje nerveus, omdat ze geen leerkracht is en ook niet gewend is om te werken met kinderen met een beperking. Maar ze heeft fantastisch werk geleverd! Om eerlijk te zijn deed ze alles waar wij geen tijd voor hebben. Ze las met de kinderen, maakte veel kunstwerken (maakte een ketting van rietjes (die de kinderen nog steeds dragen), maakte pompons met iedereen, maakte olifantengezichten om wat spraaklessen te geven..... en nog veel meer! Ze gaf ook alle kinderen nieuwe kleding; Ze bracht nieuwe boeken, nieuwe materialen en, last but not least: een koel-vries combinatie! We zijn daar erg blij en dankbaar voor. Wat de kinderen het leukst vonden, was de ballonman. Anja bracht ballonnen mee die je aan elkaar kunt knopen. Dat is heel bijzonder. Ze maakte er een man van. De man hing aan het plafond en de kinderen zaten eromheen, in een grote cirkel. Ze hadden allemaal een stuk karton. Godfred speelde op de trommel: luid betekende snel zwaaien en zacht trommelen betekende langzaam zwaaien. Toen de kinderen hard wapperden, danste de ballonman wild, en als de kinderen langzaam wapperden, danste de ballonnopper langzaam. Het was hard werken en heel leuk! Anja, heel erg bedankt voor alles wat je hebt gedaan. (Ik weet dat ik niet alles heb genoemd). En wij allemaal, personeel en kinderen, willen graag dat je nog eens komt!

80 Kerstmis in Chuchuliga

door Stichting Lumen Mundi • 28 februari 2026

Father Isaac nodigde ons uit om ons kerstspel op te voeren in Chuchuliga, in zijn kerk. Natuurlijk gingen we daarheen. Het is een enorm avontuur voor onze kinderen. Het was tijdens de vakantie, dus dat maakte het ook een avontuur voor de staf. Op zaterdag gingen Kojo, Asiawon en Margreet naar Chuchuliga om te zien hoe we alles zouden organiseren en om de kleding en rekwisieten mee te nemen. Dat duurde lang, want er was een vergadering gaande met het voetbalteam. Op zondag ging Margreet vroeg in de ochtend Asiuk en Saviour ophalen in Siniensi. Daarna alle andere kinderen. Sommige ouders waren het vergeten, dus moesten we vaak wachten. Maar uiteindelijk waren we net op tijd in de kerk voor de mis. Na de mis kleedden we ons om en het publiek ging naar buiten. Oh... Optreden in een andere plaats is moeilijk! David, onze engel Gabriël, had geen idee waar hij heen moest. En zelfs het personeel was vergeten dat je niet hard kunt praten als je alleen achter een mat staat! Maar het was geweldig! Het publiek was erg enthousiast. Ze lieten het horen door luid te klappen, maar ook door te doneren! Wauw! Als afsluiting gingen we naar Sandema voor een maaltijd in het gemeenschapscentrum. Het was een geweldige, nieuwe ervaring!